من را صدا بزن

من را صدا بزن ای دردت بجانِ کاوه
تا در بیاید از تن جان از دهانِ کاوه

من را صدا بزن تا دور لبت بگردد
با بوسه بوسه بوسه... روح و روان کاوه

ای ماه من بدون روی تو یک ستاره
سوسو نمیزند در هفت آسمان کاوه

اصلأ تو را برای جفت من آفریده
آن مهربان خدای روزی رسان کاوه

حسّی شبیه دریا، یا مثل کوه دارم
سر را که می گذاری بر بازوان کاوه

هرگز کسی شبیه ات من را صدا نکرده
ای طوطی سفید شیرین زبان کاوه

کاوه احمدزاده

برچسبها: کاوه احمدزاده, شعرهای عاشقانه, بهترین اشعار, دردت به جان, معاصر

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم شهریور ۱۳۹۶ساعت 4:21  توسط کاوه احمدزاده |